Hi Everyone!
In ons vorige bericht waren we nog in het tropisch warme Townsville, aan de Noord-Oostkust. Maar de tijd vliegt voorbij, het einde is in zicht en we zitten alweer in het koelere Sydney (zo’n 24 graden). Ja echt waar, we zijn in 5 maanden tijd heel Australie rondgereden en zijn nu weer terug bij waar het allemaal begon!
Onze kilometerteller heeft het inmiddels dan ook begeven 
, maar we hebben toch zeker zo’n 22.000 km afgelegd (als het niet meer is)! Over de auto gesproken… die hebben we een paar dagen geleden zomaar, ineens verkocht! Maar daar later meer over.
Vanaf het plaatsje Townsville zijn we langs de Oostkust naar het Zuiden gereden. En om eerlijk te zijn vonden we er heel weinig aan. Al onze verwachtingen werden werkelijkheid toen we de torenhoge gebouwen aan de stranden zagen. De Oostkust in een paar woorden? Commercieel, uitgebuit, druk en zo toeristisch. Zo anders dan de Westkust met al die verlaten, prachtige stranden en idyllische dorpjes.
Gelukkig vonden we af en toe wat uitzonderingen. Een daarvan was de Whitsunday Islands; een eilandengroep gelegen in het centrale deel van het Great Barrier Reef. Witte stranden, diep blauwe zee, tropisch regenwoud en koraalriffen zijn hier te vinden. We hebben hier een prachtige dagtour gemaakt op een boot die ons langs de eilanden voerde. Op een gegeven moment stopten we in een baai en werden we met een motorbootje op het strand afgezet om 2 uur vrij te besteden. Helaas was het vrij bewolkt die dag, anders was het met een zonnetje toch wel heel dicht bij ‘paradise’ gekomen. Als afsluiting hebben we prachtig gesnorkeld in een baai met koraal en heel veel tropische vissen. Wat ons wel opviel was dat veel delen koraal afgestorven waren. Oorzaken hiervan zijn onder andere het toerisme, boten die hun anker boven een koraalrif uitgooien en global warming. Met het toerisme bedoelen we vooral mensen die het koraal aanraken, afbreken, erop gaan staan. En het is zo jammer, want de onderwaterwereld kan ontzettend mooi zijn…
Wegens perikelen met de registratie van de auto (we moesten hem in Queensland registreren) waren we verder genoodzaakt om 5 dagen aan de Gold Coast te verblijven. Eerst baalden we: wat een commercieele rotzooi, en al die Nederlanders (die ons voor gek verklaarden als we vertelden over de Westkust)…!!
Maar na een paar dagen dachten we ach…nu we toch aan deze Spaanse Costa zitten, kunnen we ons dat weekje best wel gedragen als een Gold Coaster! Een paar dagen brachten we door in de grootste shoppingscenters van de Oostkust en we zijn een dag naar een enorm groot waterpark geweest, wat onwijs gaaf was met de meest snelle en nieuwste glijbanen! En natuurlijk… de rest van onze tijd brachten we door op het strand (en al surfend).
Ook Robberts 21e verjaardag viel in deze week. Raar natuurlijk, om zo aan de andere kant van de wereld zonder familie en vrienden jarig te zijn. Maar met kado’s en een versierde tent van Marge, al jullie felicitaties en een heerlijk warme dag aan het strand en in een enorm gaaf shoppingcentre voelde hij zich helemaal jarig. Ook een pakketje uit NL met overheerlijke drop en leesvoer (oa. de Soester Courant) werd met open armen ontvangen.
Hadden we trouwens al verteld dat we in een week op de camping meer Nederlanders hadden gesproken dan de afgelopen maanden in heel Oz?
Na een weekje Gold Coast moesten we concluderen dat het lang niet zo’n slecht weekje was maar dat we wel uitkeken naar een rustiger, minder toeristisch stukje Ozzie zonder NL’ers!
Vanaf Coolangatta zijn we in een week tijd naar Sydney gereden en zijn we onder andere gaan sandboarden in de grootste zandduinen van Ozzie en hebben we een prachtige dolfijntour gedaan op een catamaran (we kunnen geen genoeg van deze beestjes krijgen!).
En toen.. waren we op eens weer in de plaats waar het voor ons, 5 maanden geleden, allemaal begon: Sydney.
Aanvankelijk was ons idee om rond Sydney wat parken te bezichtigen voor twee weken en vervolgens de auto te koop te gaan zetten, ware het niet dat we van iedereen hoorden dat de markt voor auto’s op dit moment zeeer slecht was!! En nee, niet slecht voor kopers, maar voor VERkopers (voor ons dus!). Rond deze tijd van het jaar begint het in Sydney langzaam kouder te worden en veel backpackers zeggen Ozzie rond deze tijd van het jaar dan ook vaarwel en proberen hun auto te verkopen.
Ook kregen we van die verhalen te horen over backpackers die hun auto hier achter moesten laten omdat ze de auto niet konden verkopen….
Zonder lang na te denken plaatsten we een advertentie en zetten we onze auto te koop. Eigenlijk gewoon om te kijken of we reacties kregen.
De volgende dag wilden we voor het eerst Sydney weer ingaan toen we opeens gebeld werden door een potentiele koper. Of hij de auto vandaag nog mocht zien? Ehm, ja natuurlijk!
Voordat we het wisten reden we met deze twee heren in onze auto rond. En de volgende dag brachten ze hun eerste bod uit! Margo stond echt met knikkende knieen en Robbert was minstens zo verbaasd; gebeurde dit nou echt? Op de camping waar we in Sydney verbleven stonden 3 auto’s die al weken te koop aangeboden werden en geen reactie hadden gehad…!
De komende paar dagen volgden wat onderhandelingen over de telefoon. Zij vertelden ons meer auto’s te bezichtigen en wij bluften natuurlijk dat we zooo veel meer kopers hadden!!
Uiteindelijk wilden we de auto ECHT verkopen en belden we de heren op: voor zoveel dollar mogen jullie de auto hebben, zo niet, dan gaat de auto naar anderen.
Een paar minuten later werden we terug gebeld. Het was een deal!!
Na ons allerlaatste avondje in een campkitchen te hebben gekookt, en zoals gewoonlijk (aan de Oostkust) helemaal lek te zijn gestoken door de muggen, was het tijd voor ons laatste nachtje in onze vertrouwde tent. De volgende dag was het zo ver: back to basics, back to the backpacks, twee rugzakken en.. oja, een kist vol met nog meer kleding en 3 andere tassen. Het wilde allemaal niet meer passen in onze backpack!
Na een reis door de stad met al onze spullen vonden we een mooi hostel. En hier zitten we dan nu, met nog een maand te gaan in Sydney.
Nu we hier toch nog even zijn, willen we ook echt veel zien. Het Olympisch Park van 2000, het Operahouse van binnen, een paar National Parks en veel, veel meer.
Maar om dit allemaal te doen en daarnaast ook nog een paar keer uitgebreid te gaan shoppen, zouden we best nog wat extra dollars kunnen gebruiken. Oplossing? We gaan zeer waarschijnlijk weer op zoek naar een baantje!
Maar wat voor een werk dat gaat worden? Gaan we voor een maand als au-pairs spelen? Terug de horeca in? Wordt het een baantje als fruitpicker (echt backpackers werk)? Of gaan we de McDonalds experiencen? 
We houden jullie op de hoogte! Stay tuned, want we zullen weer frequenter berichten gaan plaatsen!
Cheers mates!
Margo & Robbert
PS. Check de nieuwe foto’s onder Pictures East Coast! (de foto genaamd ‘The Clog Barn’ heeft misschien uitleg nodig: dit kwamen we tegen along the way, een Hollands koffiehuis genaamd Big Oma’s Coffee House. Echt heel fout, maar toch moesten we even kijken natuurlijk. Oja, je kan er ook pannenkoeken eten en klompen kopen, mocht je dat willen).
) en om dat relaxte gevoel nog eens te benadrukken zijn we vandaag naar een prachtig spa resort gegaan waar we onszelf een paar uur flink hebben laten vertroetelen…. zucht, wat is backpacken toch zwaar! 
For the record; deze camera’s zijn 100% echt. Geen fake ones. Later checkten we op internet wat de camera in NL kostte…. 1000 Euro!!
